PIERWSZE STULECIA NASZEJ ERY

W 876 r. n.e. zarejestrowano w Indiach pierwsze użycie symbolu "0".

Kolejne większe osiągnięcia w dziedzinie komputeryzacji przypadają dopiero na rok ok. 1500, kiedy to Leonardo Da Vinci sporządził notatki na temat mechanicznego kalkulatora.

W roku 1614, szkocki teolog i matematyk, John Napier, odkrył logarytmy, dzięki którym skomplikowane mnożenie można zastąpić prostym dodawaniem. Wprowadził też tzw. kostki Napiera. Bazując na jego dokonaniach, w roku 1620 Edmund Gunter z Anglii wynalazł linijkę logarytmiczną. William Oughtred w roku 1622 stworzył suwak logarytmiczny, który jeszcze bardziej ułatwił wykonywanie obliczeń.

Suwak logarytmiczny stworzony przez Williama Oughtreda

Za twórcę pierwszej w historii mechanicznej maszyny do liczenia (1624) jest uznawany Wilhelm Schickard, który przez długie lata był zupełnie zapomniany. Schickard projekt swojej czterodziałaniowej maszyny, wykorzystującej udoskonalone kostki Nepera w postaci walców, opisał w liście do innego sławnego matematyka i astronoma - Keplera. Miała ona pomóc Keplerowi w jego astronomicznych (dosłownie i w przenośni) rachunkach. Niestety jedyny zbudowany egzemplarz maszyny spłonął w niewyjaśnionych okolicznościach, a dzisiejsze jej repliki zostały odtworzone dopiero niedawno na podstawie opisu z listu do Keplera.

Francuski uczony, Blaise Pascal, w latach 1642 - 1643 skonstruował sumator arytmetyczny (arytmometr) – mechaniczną maszynę liczącą, która potrafiła dodawać. Nazwaną ją Pascaline. Ograniczeniem maszyny było to, że wykonywała obliczenia na liczbach składających się maksymalnie z ośmiu cyfr. Pascal sformułował też prawa podzielności liczb całkowitych wykorzystujące sumowanie cyfr. Opracował również metodę wyznaczania współczynników dwumianu dowolnego stopnia (trójkąt Pascala).

Pascalina

W roku 1666 Anglik Samuel Morland skonstruował mechaniczny kalkulator na korbkę, który potrafił dodawać i odejmować. Przy dodawaniu należało kręcić korbką zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a przy odejmowaniu odwrotnie.

W 1673 roku, wybitny niemiecki filozof, polityk i matematyk, Gottfried Wilhelm von Leibnitz, skonstruował maszynę arytmetyczną. Chociaż zdobyła ona znaczny rozgłos, jej twórca nie zdołał znaleźć nikogo chętnego do jej budowy.

Dwa lata później Leibnitz odkrył rachunek różniczkowy, całkowy, system dwójkowy. W roku 1694 stworzył kalkulator (sumator równoległy), który mógł wykonywać operacje dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia, a także pierwiastkowania. Zasady jego konstrukcji były wykorzystywane jeszcze przez kilka stuleci w budowie podobnych urządzeń.

Sumator równoległy Leibnitza

Maszyny Schickarda, Pascala i Leibniza wymagały od użytkownika manualnej pomocy w wielu czynnościach związanych z kolejnymi krokami obliczeń. Za pomocą tych maszyn nie było jeszcze można w pełni automatycznie i w całości wykonać prostego działania na dwóch liczbach.